rietteketet.nl

1 maart..: Ik ben die kou zo toeverdan wel zo zat... vandaag brulfte gefotografeerd van Bruidspaar Heuver en ik had het al koud.. Moej nagaan hoe koud zo'n bruidje het dan heeft.. BRRRR En... Jawel hoor... Weer de kids ziek.. Eerst wast alleen koorts maar tis nu 22.05 (foto's van de brulfte staan erop) en er liggen hier nog twee kindjes op de bank... 1 blaffend en 1 gewoon kast niet lekker.... dat wordt weer een lekker weekend!

5 maart: KOMMER EN KWEL! met die kids...Woar blif dat veurjoar! (nu as we speak trouwens komt ie eraan) pffff. Arme Meetje...Die heeft al vanaf donderdag dikke koorts (40 plus tikken we geregeld aan), Zondag en maandag wast helemaal sneu... t maagie moet dan aan 1 stuk UREN hoesten en vant hoesten komt "spoegen"... Kats rood keeltje en een hele gekke tong.. Maar die had Yael ook.. dus dat zal wel bij het virus horen. Emilietje is nu nog alleen verkouden en ik hoop dat de koorts bij haar weg blijft... Maandag is Richard met alle drie de kids naar de huisarts geweest (komt ie eem terug vant werk) maar daar bent ze nie van de drankjes etc.. dus met lege haan' weer op huus an.. Gewoon uitzieken was het devies... Later kon oma (die samen met Nienke bij ons over de vloer liep dit keer) het nie langer aanzien (zo hoesten en spugen) en die heeft gebeld naar de huisarts voor weer die slaapdrank (promethazine) Maar das nogal een gevaarlijk drankje (NOOIT BIJ KIDS ONDER DE TWEE JAAR!! ivm wiegendood etc... dus dan gaaj denken...) maar t helpt wel! Hoesten is vanaf vandaag een stuk minder.. die koorts helaas was vanmiddag nog 39.9.. Maar goed, met een zetpil erin gaat het dan ook nog wel weer.. Eten niet.. maar op een dieet van gele vla, ijsjes en een milky way en wat hapjes appel houdt ze het aardig op de been (en tis mie een bikkel.. Yael begint al te gillen ak het over een zetpil heb... maar met wat trucjes ging dat dit keer ook redelijk gemakkelijk, hele doosjes paracetamol zijn er al door) Meetje dut zo de beentjes omhoog, "daar moet ie in", hoestdrankjes gaan zonder morren, en klaagt nooit eigenlijk.. En dan ist wel vervelend aj zelf opt werk zit... maar goed, tis nie aans... Is er dan nog goed nieuws!? Jahaa!! Emilietje is vandaag gekeurd door t consultatie bureau en mag nog een keer terugkomen.. 't Was nl allemaal prima. Bijna 10 maand, 76,5 cm en 9,1 kgs. HEEL erg lang, iets boven gemiddeld met het gewicht. Lengte is psies hetzelfde als bij Meetje destijds... En das ook een lange leppel. Verder is de box omlaag en t bedje ook want ze staat! HOEHA! En ook dat kanne: "Hiep Hiep... en dan komt er een heel blij "oeha!" Gosh, daar woj toch blij van! En dan nog t weer vandaag... 15 graden plus! Op 't bankje weer in de zon gezeten! Dametjes sliepen nog, Yael zat met zonnebril gezellig naast me... hij heeft zelfs nog twee bekertje dubbelfris gehaald en twee liga's.. Hij ist liefste jochie van de wereld... Heerlijk zeg.. En dan slapen we vanaamd natuurlijk onder de krakende hoeslakens want die hebben in de lijn gehangen.. He.. t giet weer de goeie kaante op.. Meetje zal ook een dezer dagen wel weer gtp zijn hoop ik.. Yael trouwens ook, die hef nog steeds last van een zeer oor en verhoging..

Nah, dan nog een prietpraatje.. Een kleintje.... Yael lijkt zo'n huiskar wel wat... kun je zo meenemen en je kunt er in wonen! (keek naar Bassie en Adriaan en hij bedoelde de caravan). Trouwens Yael is net zien moe... Bang voor de boeven, en ast te spannend wordt gaatie ineens wat aans doen... (hier was ik doodsbenauwd voor die achterlijke luu van "kloddertje hier, kloddertje daahaar!" en Pipi Langkous... Vels te spannend allemaal... Hef Yaellegie ook.. Ben nog geen fan van thrillers.. al vink detectives wel geweldig... Keek laatst Silent Witness (zooo goed) en das op zaterdagavond van 11 tot 1... kon gewoon nie slapen daarna! Zo spannend wast geweest!

9 maart: Longontsteking... Ons mannetje hef gewoon een longontsteking!
Geen wonder datte slof en koortsig bleef. En toch leek het dinsdag beter te gaan.. Maar dat klopte volgens de dokter allemaal: eerst een virus dus verminderde weerstand en dan komt meneer Bacterie langs die ons jochie bij de dunne pootjes af knalt.. Ut stumpertie... Maar goed, nu dus antibiotica (een gedoe joh dat drankje... maar t mut). Ik vroeg nog aan de dokter of wij de enige dit pand verlieten met de diagnose "longontsteking" en daarop zei ie: "aj nou aandelen in de antibiotica had was je rijk geweest..." Daaruit concludeer ik dan maar van niet haha. Maar sneu ist.. Meetje is er wel weer zo'n beetje alleen lekker tegendraads. Maar ook dat hoort erbij. Alleen Emilietje blijft er rustig onder...! Oeh, t spul ligt op de bank te maffen en er wordt er eentje wakker.. Mooi moment om een te knuffelen.. (ze hebben het abonnement op de "special troetel treatment dagen" duidelijk verlengd). Moe komt dus nergens aan toe.. nou ja, nergens, kep een start gemaakt met de belastingaangifte maar de uiteindelijke verdeling kan nooit kloppen dus daar moet Ome Dennis nog effe naar kijken... En waar is pa? Ja... zucht.. opt voetbalveld.. doet weer eens met het derde elftal mee... (en dat terwijl zijn elftal weer is afgelast.. dullemegies!)

13 maart: Ontstoken lympfe klier en ontstoken amandel..Nu Aimee weer! En die is ziek... Vond het zelfs een beetje eng worden van maandag op dinsdag nacht.. dat hartje ging mie tekeer... En een koorts.. brrr. Dus dinsdagochtend stipt 08.00 weer gebeld en gelukkig tegen 9 uur terecht. T maagie kon amper lopen en haar nekkie al helemaal nie bewegen.. wat woj ook.. ze hef 1 kant van de nek helemaal dik en opgezwollen en loopt als een robotje rond. Als ze al rondloopt want t liefst zit ze op schoot... Hopelijk doet de antibiotica snel der werk. t bikkeltje! Dussss! Meetje aan een kuur, Yael nog aan een kuur (maar die knapt op hoor, hef alleen geen kont meer in de broek... ) en Emilie aan de Nystatine (voor spruw) Maar die is al met al wel gtp eigenlijk. Vannacht wasse echt wakker, (dus maar flesje gedaan, toen sliep ze zo weer, want kep de nacht(en) daarvoor amper geslapen met Meetje ziek), laten we hopen dat het eenmalig was. Voorjaar is nog ver te zoekn trouwens... Hadden we vorige week plus 15, vannacht wast -10 en de sneeuw ligt er nog steeds ietsie... (eem voor de boeken he?) maar goed, t zal vanzelf zomer worden, kids zullen vanzelf beter worden. Er zijn ook gezinnen waar t nog weer aans is, echt echt zieke kinderen. Wat een zorgen dan... Kids horen niet ziek te zijn.... Op naar het voorjaar! Op naar de verjaardag van Emilie! das mooi startpunt van hopelijk een mooi seizoen: 14 mei.. oeh dan pakt moe uut... zon, BBQ, bloemetjes, tuin, FEEST! nah, nu al zin an...

16 maart: Trots als 'n pauw op dit grut:
(hier meer familiekiekjes, ook oude hoor...)



21 Maart: Stront aan de knikker. Dat is het eerste wat me te binnen schiet... t begon een paar weken terug al met een slagaderverkalking. Nah das ook al nie best en hej leemslang... (eigenlijk kwakkelt ze al sinds de zomer... maar goed, slagaderverkalking, dat verklaart een hoop! denk je dan..) Maar afgelopen weekend had mams weer last (mijn moeder dan he...) van een zere zij en heeeeeel kortademig... Was dat noe weer... (echt, huisarts stond onder de nr 1 knop zowat) pffff Maar goed, omdat ze stopt met roken stond een afspraak gepland met de longverpleegkundige die haar gelijk doorstuurde naar de huisarts en die haar weer doorstuurde naar Almelo voor een paar foto's van de longen. tWas nie helemaal duidelijk wat er aan de hand was. (toen schrokken we al dus). Dus moe met de auto hen en wierumme fotos laten maken en we zouden dan binnen een paar dagen uitslag krijgen. Maar twas maar eem, huisarts aan de telefoon.. "er komt een ambulance om je op te halen" (das dan de procedure, ben je net zelf heen en terug gereden maar fut mah). Longembolie was het dus... En bleef het daar maar bij. Vanmiddag bleek na een gesprek met artsen dat er nog meer aan de knikker is.... Verdikte lympfeklieren zijn gesignaleerd in de boven streek (hals, buik en longen).... Schrik slaat je om't hart natuurlijk... Maar veel is er nog niet van te zeggen.. Morgen eerste punctie uit halsstreek, ergens volgende week krijgen we daar de uitslag van en dan zullen we zien. Misschien volgen er nog meer puncties maar omdat ze nu aan de bloedverdunners zit is een operatie of punctie uit buikstreek nog geen goed idee. Je denkt natuurlijk dreks het ergste want dat met pa is dan 9 jaar geleden (ook in deze dagen dat die ziek werd) en dat was met goed 7 weken al afgelopen maar gelukkig hoeft het niet zo te gaan. Dus we houden de moed erin. Wie weet ist geen kwaadaardig iets maar een systeem ziekte (was ook een mogelijkheid) maar goed, iedereen weet: dan hej wel heel veel geluk. Hmm grote zorgen dus...   

24 maart: Allememaggies, wat koud wat koud... Met een gevoels-temperatuur van -16 ofzo dachten we gisteren nog dat wij de enige toeristen in Amsterdam zouden zijn.. Maar niks hoor, gewoon druk. Maar ook TE koud. (we zijn: Anjelien, Karin, Marjan, Jose et moi) WAAAAIEN, noord oosten wind... Wel hebben we de stad Amsterdam eens goed bekeken met een rondwandeling door de Jordaan en over de Wallen. En zo'n gids vertelt je toch nog een hoop nieuwe interessante dingen... Het gemiddelde hoerenbezoek duurt bv 7 minuten en dan ist wat oraal werk en effe snel "skieen" en dan is er weer 50 euro verdiend. En zo nog wat meer weetjes. En die dames van plezier zijn soms echt nog echt mooi ook. Nah, Jordaan was wat minder interessant maar de kou daargelaten ook leuk genoeg (wel goed voor de lijn, bijna 3 uur duurde het...pfff). Verder zelfs nog op Schiphol geweest want we zaten in de verkeerde trein, maar kon't schelen, we hadden Kruidvat kaartjes en konden dus heel NL door. Twas gezellig en gut, veel geld heeft het niet gekost, 14 euro voor de trein, en 10 euro voor samen 5 bezienswaardigheden. We hebben ook nog een kanaaltoer gedaan maar opt IJ was al die wind ook wat minder prettig. Als we zo nog een km of 2 door hadden gemoeten waren we mooi zeeziek geweest. Wel gelachen dus! Nah, thuis schakelen we een tandje bij/op, ma is nl weer thuis en as dinsdag horen we wat de uitslagen zijn van de punctie in de hals. Als de specialist al zegt dat ze zich grote zorgen maakt, ga je je wel zorgen maken. Laten we hopen iets van de spreuk: "Men lijdt het meest het lijden dat men vreest". Nu een hoop geregel hoe we haar oppasuren gaan invullen... Zit je dreks omhoog he! En met zo'n kleintje als Emilie erbij is het nog niet makkelijk regelen. Maar voor de komende week ist geregeld glook. 
 

27 maart: Nou, dat viel dus tegen. Slechter dan slecht nieuws... Ma heeft longkanker met uitzaaiingen. WEER longkanker. De geschiedenis herhaalt zich. En 't gekke is, ze voelt zich niet ziek. Je krijgt een doodsvonnis maar je snapt het niet. Men, wat een verdriet, onmacht en ellende. De arts vertelt je er gelijk bij dat ze je niet beter kan maken. Volgende week start een serie van 4 milde kuren om het proces ietwat te remmen. (met steeds 3 weken ertussen en dan na 2 kuren wordt gekeken of het aanslaat) Ik was niet van plan het hele ziekte proces via de blogs bij te houden maar goed, ik merk ook dat mensen oprecht geinteresseerd (en verdrietig!) zijn en zo misschien een beetje mee kunnen lezen. Dus kijk nog wel en zal de afweging telkens wel maken wat te bloggen en wat niet. Wat de toekomst nou brenge moge, ik weet het niet. We zullen het allemaal vanzelf meemaken. En zo staat je leven ineens he-le-maal op de kop en moeten we maar troost proberen te zoeken in het geloof. Arme Jennie, arme Ma, en eerlijk gezegd, arme wij (kids). Gelukkig hebben we nog iets afleiding van de kinderen, de wereld draait gewoon door, met of zonder zorgen. Zij verdienen ook mijn en onze aandacht en zorg. En een grote glimlach kwam er gisteren ook nog: Emilie heeft haar eerste tandje! 10,5 maand oud!

29 maart: "Nee, Meetje, van die drie paaseitjes die jij gekregen hebt (van Peuterspeelzaal, had ze dus blijkbaar wel vandaag... wissik nie eens.. Dus Meetje niet geweest.. OOPS) daar moet jij er ook een aan Yael geven... Jij hebt nl alle eitjes van Yael al opgegeten... ". "Dat wil ik nie!!" En zo discussieren we nog eem verdan onder het in de droger stoppen van de was... "Hmmpfff dan zeg ik wel sorry tegen Yael.... (en eet ik ze toch lekker op!) op zo'n toon zeg maar. Tantetje! Nah, vandaag weer naar het ziekenhuis geweest met ma en gelijk een halve middag vertoeft. Het gesprek van vanmiddag viel niet tegen, das al wat... Het was meer een uitleg over de chemo, de eventuele bijwerkingen en toen viel de vraag van de arts: zijn er nog vragen.. "Nou, ik krijg wel steeds meer last van mijn linker been (vaatvernauwing). Nah, al met al, naar de vaatchirurg, zo beginnen aan chemo leek de longarts nl een slecht idee dus nu wordt er eerst gedotterd eind volgende week en dus wordt de chemo een week uitgesteld. Ma, maar wij ook zijn dus een heel ietsie pietsie minder donker gaan denken... t blijft heel slecht maar hoeft niet perse zo snel afgelopen te zijn als met pa... Hoe gaat het verder hier? Nah, best chaotisch op sommige momenten, maar iedereen biedt aan alle kanten aan om op te passen (ik denk maar zo; als dat zo vaak aangeboden wordt zullen het wel geen vervelende kinderen zijn) en zo breien we de weken wel rond voorlopig. Het worden in elk geval memorabele Pasen... Zorgelijk en steenkoud. Maar we moeten er maar wat van maken, t zal in elk geval vast beter worden als 9 jaar terug... toen was pa al heel ziek maar ma ook, sterker nog, die was nog zieker als pa, had last van een spastische darm en was echt doodziek, waren we als kids gewoon twee ouders aant verzorgen, rare dagen waren dat. Was van ma gewoon de spanning denk ik. Enniewee, t weer wil ja niks dus geen eitjes in de tuin verstoppen en niet naar de tuincentra, en niet de vijver schoonmaken (ook standaard dingetje voor zo'n bijdag) maar wel met arretjes cake van Kuiper... kleine traktatie en zo ist afvallen eem in de ijskast, komt wel weer. Ah, daar komt weer zo'n bruine rakker, wordt me gewoon door manlief aangereikt........